Gerechtigheid

Ik vergat eens…..

Een rekening van het hospitaal, waar ik een jaar geleden een tijdje te gast was met een levensbedreigende infectie, door te geven aan mijn alles dekkende hospitalisatieverzekering.

Die rekeningen gingen in principe rechtstreeks van hospitaal naar de verzekeringsmaatschappij.
Dat deden ze ook op ééntje na, die van een opvolgingsbezoek aan de behandelende specialist.
€ 23 was het te betalen bedrag.

Die factuur kwam, op papier, en al scande ik ze in, het mail ze door naar de verzekering vervolg is er niet van gekomen om één of andere rare reden.

Gebeurt bij iedereen wel eens vermoed ik en een mailtje op brief met een herinnering zorgt er in zo een geval meestal wel voor dat dit wordt opgelost.

In dit geval, nope, niets nada nothing is ooit in mijn brievenbus of mailbox beland.

Tot er half februari plots een dagvaarding in de bus viel en ik voor het vredegerecht moest verschijnen, de € 23 waren uiteraard plots quasi € 400 geworden.
Een dagvaarding waarin stond dat er 1 herinnering was verstuurd op 5 oktober vorig jaar.

Eentje die ik oprecht niet heb ontvangen, ik vermoed dat ze misschien wel verstuurd werd maar in die periode was er ook een zeer aantoonbaar postprobleem aangezien een aantal bestelde zaken die met de gewone post werden verzonden niet arriveerden en tot 3 maal toe moesten worden verzonden door de leveranciers.

Ok, ik vergat te betalen, eigenlijk stommer nog, ik vergat het door te sturen naar de verzekering maar plots een klein jaar later voor het vredegerecht gedagvaard worden voor zo’n 2000% van het oorspronkelijke bedrag te betalen is er qua reactie nu ook wel over vond ik.

In de dagvaarding stond ook het bedrag van de eerste aanmaning met uiteraard wat administratieve kosten, nog een behoorlijke verhoging tot een totaal van € 69 maar ok, tot slot was ik het vergeten.

Dus dat betaalde ik alvast aan het hospitaal en gewapend met betaling, bewijzen van postproblemen en een ingeoefend discours trok ik naar de vrederechter.

Alwaar….. de tegenpartij, de advocaten van het hospitaal niet kwamen opdagen.

Als de verwerende partij niet komt opdagen volgt er automatische een veroordeling bij verstek, als de advocaat van de eisende partij zijn kat stuurt dan wordt de zaak naar de rol verwezen zonder voorziene zitdag.
Volgens de vrederechter was dat het wel waarschijnlijk.

Niet dus….

De advocaten van het hospitaal gingen door met de zaak en dus werd er een nieuwe datum ingepland en moest ik weer verschijnen.

Tegelijkertijd stuurden ze me nieuwe aanmaningen met steeds andere bedragen en dagvaarden ze me zelfs een tweede maal, het begon redelijk hilarisch te worden met een dagvaarding voor een betaling die volgens de datum nog niet betaald moest zijn.

Maar daar stond ik dus terug in het vredegerecht waar ditmaal de advocaat wél aanwezig was, zij het totaal onvoorbereid én met toch wel enkele onwaarheden en vooral zonder enig bewijs dat ik was aangemaand.
Maar wel met een ietwat arrogante attitude.

Ik herhaalde mijn argumenten van de vorige keer, zeker ook het ontbreken van email mogelijkheden of herinneringen wanneer het over betalingen gaat terwijl alle andere communicatie online moet gebeuren.
Uiteraard ook de dubbele dagvaarding.
De advocaat kwam er echt niet goed uit maar de rechter besliste om pas uitspraak te doen de week erna.
Vaak gebruikt om discussies en emoties te vermijden over een uitspraak dus ik was er absoluut niet gerust in.

Maar…..

Deze week viel het vonnis in de bus en dat was best gunstig voor mij.

Gerechtigheid is geschied of toch op zijn minst amateurisme afgestraft.
Ik ben veroordeeld tot het betalen van de helft van de gerechtskosten, waar echter de administratieve kost van de aanmaning van wordt afgetrokken en afgerond naar beneden.

Dus ik dien in praktijk niets meer te betalen.
Een vergetelheid vergeven en een hospitaal dat geen mails kan sturen of kan aantonen dat ze voldoende hebben gepoogd aan te manen voor ze de geldwolven de schuld laten recupereren op zijn plaats gezet.
Of toch zeker de geldwolven die zelfs niet de moeite deden om enige professionaliteit te tonen.

Ik kan niet zeggen dat ik ontevreden ben.


Geef een reactie


Lees ook:


Deel deze post:

Tags:

Categorie:

Gepost op:

%d bloggers liken dit: