Camping tijd

Yep, het is weer eens zover, het zuiden van la douce France is weer voor een aantal dagen mijn verblijfsplaats, eigenlijk ook wel een beetje mijn natuurlijk habitat.

In de zoektocht naar nieuwe uitdagingen is het idee om dit ook werkelijk die habitat te maken zelfs even nadrukkelijk aanwezig geweest.
Mensen, familie, vrienden en de onzekerheid van het vinden van een degelijke baan, huisvesting en voldoende inkomen met de al bij al beperkte taalkennis heeft dit idee teruggedrongen naar ergens onderaan de bucket list.

Maar, af en toe komen uitwaaien, bakken en braden en vooral genieten van kamperen, buitenlucht, bergen èn zee dat is een genot waarvoor ik graag quasi een hele dag in de auto zit.

Zeker dit moment, bijna half september is het hier aangenaam vertoeven.
Overdag tot een eind in de namiddag volop zon en lekker warm en dan langzaam afkoelend onder een opkomend wolkendek zodat de nachten aangenaam koel zijn wat absoluut nachtrust bevorderend werkt.
En gelukkig komt er slecht sporadisch regen uit die wolken al werd ik gisteren wel verwelkomd door een stevig onweer momentje.
Met dank aan de wolken om te wachten tot mijn tent opstond.

Morgen meer water volgens de lokale Armand Piens en ook wel volgens de moderne smart phone app versie van dewze legandarische met lippenstift op weerkaarten tekenende straalstroom weerman.

Maar ook dat, het water, kan me echt niet deren, meer nog het heeft zelfs redelijk wat charme zo’n regenbui op een tentzeil.
En gelukkig heb ik ondertussen ook wel door hoe je vermijdt dat dit water in je tent verschijnt.

Dus ik geniet met volle teugen, energie opdoen maar ook het aangename aan het nuttige koppelen want in alle rust hard werkend aan de nieuwe uitdaging die dus niet onder de mediterane zon ligt maar wel in het Mechelse.

In alle rust is vandaag wel relatief met een stel kakelende West Vlaamse studentes een terras of 2 lager op deze terassen camping, maar weerom ook dat is charmant (en licht beschonken maar dat volledig terzijde)