Een quasi totale reset van je leven zorgt voor een soort loutering, een soort van rust ook.
Op andere momenten zorgt het dan weer voor heel wat onzekerheid, voor onrust zeker wanneer, zoals in mijn geval, het niet echt een gewilde en vrijwillige reset was.
Daarenboven blijken er ook nog wat naschokken te zijn die de reset enigszins vertragen.

Eén van die naschokken zorgt er nu voor dat ik weerom aan verhuizen moet gaan denken, niet meteen mijn favoriete idee op dit moment.
Maar zal er maar vanuit gaan dat dit een rimpeling is op de weg naar het einde van de tunnel.

Nu nog gewoon proberen die gedachte elke dag vast te houden.

Plaats een reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: